O jakości miodu decyduje przede wszystkim środowisko, w którym miód jest produkowany. Oceniając jakość źródła nektaru, istnieje siedem międzynarodowych wskaźników złota: szerokość geograficzna 33-38 stopni, wysokość od 1 km do 3 km, odpowiednia i stabilna temperatura, wilgotność względna 70-90%, długi czas świecenia, górzysty teren, dobre środowisko ekologiczne Czekaj .
Oto 10 najsłynniejszych źródeł miodu i reprezentatywnych odmian miodu na świecie (w dowolnej kolejności), nie ma wątpliwości, że miejsca, które miód lubi, to miejsca, w których pachną ptaki i kwiaty, piękne krajobrazy i naturalne środowisko jest lepsze!
1. Chiny, znane odmiany miodu: akacjowy, liczi, vitex i jujube
mój kraj jest krajem o największej produkcji miodu na świecie, a także był krajem o największym wolumenie eksportu miodu na świecie. Wynika to z rozległego obszaru naszego kraju, a jednocześnie obfituje w rośliny nektarowe do zbierania i warzenia miodu przez pszczoły.
Pod względem położenia geograficznego, Tianshui, Gansu jest najlepszym źródłem nektaru w Chinach, jedynym regionie w Chinach, który spełnia siedem wskaźników międzynarodowych źródeł złotego nektaru i jest miejscem narodzin chińskiego przemysłu pszczelarskiego.
Tianshui jest nie tylko rodzinnym miastem Jiang Qi, twórcy chińskiego pszczelarstwa, ale posiada również wyjątkowe warunki naturalne. Tianshui sąsiaduje z rzeką Weishui na północy i Jialing na południu i obejmuje dwa główne dorzecza: Żółtej Rzeki i Jangcy. Ciepły umiarkowany i subtropikalny przejściowy klimat monsunowy nawilża tajemniczą i wspaniałą wodę i glebę. Od rowu po grzbiet akacja tworzy trójwymiarowe źródło nektaru z okresem kwitnienia do 40 dni, a bujna roślinność stanowi kluczowy obszar produkcji nektaru na północnym zachodzie z okresem kwitnienia do 7 miesięcy i miazgą okres produkcji 6 miesięcy. Tianshui to miejsce, w którym musi przebiegać zachodnia linia czterech głównych szlaków wypuszczania pszczół w moim kraju.
Wśród wielu odmian miodu w moim kraju są cztery rodzaje miodu, które są bardzo dobre pod względem wydajności i jakości. Miód akacjowy, miód liczi, miód vitex i miód jujube są znane jako cztery słynne miody, znane również jako miód czterech królów. Najbardziej znane to miód lipowy z północno-wschodnich Chin oraz miód z lotosu śnieżnego z Yunnan i Guizhou.
2. Najsłynniejszy miód Argentyny: miód eukaliptusowy
Roczna produkcja miodu w Argentynie wynosi około 80 000 ton. Jest jednym z największych światowych producentów miodu i największym światowym eksporterem miodu; jest głównym konkurentem chińskiego eksportu miodu; jest to również najbardziej rozwinięty przemysł pszczelarski w Ameryce Południowej, z najwyższą roczną produkcją i eksportem miodu. Kraj o największej ilości miodu, najważniejszymi rodzajami miodów eksportowych są miód eukaliptusowy, miód cytrusowy i nektar z lucerny.
Argentyna jest znana jako „spichlerz i magazyn mięsny świata”. Znajduje się w południowo-wschodniej części Ameryki Południowej. Rozległe łąki na wschodzie i góry na zachodzie tworzą ogromną różnicę klimatyczną. Równina Gran Chaco na północy ma wilgotny klimat subtropikalny, a Pampas w centrum Step ma subtropikalny i tropikalny klimat pustynny, a południowy port ma umiarkowany klimat kontynentalny. Rozmieszczenie roślin nektarowych w kraju opiera się na położeniu geograficznym i środowisku klimatycznym: głównym źródłem nektaru w prowincji Tucuman są drzewa cytrynowe; głównym źródłem nektaru w Santiago del Estero jest drewno liściaste Anacardiaceae; głównym źródłem nektaru w prowincji Salta są drzewa jujube, drewno liściaste i quitony. , mięta, cierń, szarańczyn i fiolet fioletowy, czarny bez, eukaliptus, koniczyna, rzepak, serdecznik pospolity, nawłoć białogrzbieta, trawa iglasta, malwa i inne rośliny lecznicze; łąki pampasowe to największa prowincja Argentyny produkująca miód, w której rośnie duża liczba gatunków roślin nektarowych, takich jak eukaliptus i dziki oset.
Historia pszczelarstwa w Argentynie liczy ponad 400 lat (łącznie z okresem kolonialnym) i istnieje około 3 milionów rodzin pszczelich. Do profesjonalnej hodowli wykorzystują zaawansowane maszyny pszczelarskie, co poprawia jakość rodzin pszczelich i miodu.
3. Nowa Zelandia, słynna odmiana: miód Manuka
Nowa Zelandia ma wiele roślin nektarowych, głównie koniczynę, choinkę, kiwi i Manukę. Manuka to wyjątkowy krzew mirtu w Nowej Zelandii. Pod koniec każdego roku w Nowej Zelandii jest lato. Na tej czystej krainie południowego Pacyfiku świeci słońce, klimat jest przyjemny, a śnieżnobiałe kwiaty Manuka kwitną na wietrze. Jej kwitnące kwiaty przyciągają roje pszczół, które zbierają nektar, z którego powstaje wyjątkowy miód Manuka.
Posiada silne i unikalne właściwości antybakteryjne i antyoksydacyjne oraz posiada zdolność niszczenia bakterii. Ma zdolność lepszego leczenia ran ciała i wspomagania naturalnego gojenia się ran, zwłaszcza w przewodzie pokarmowym.
4. Kanadyjskie słynne odmiany miodu: miód koniczynowy
Kanada jest słabo zaludniona i ma doskonałe środowisko naturalne. Jest to kraj o najwyższym na świecie uzysku miodu z jednostki, a średnia roczna produkcja miodu z rodziny pszczół w kraju wynosi ponad 50 kilogramów. Pszczoły hodowane w Kanadzie sprowadzano z Europy, głównie pszczoły włoskie i kaukaskie. Głównymi roślinami nektarowymi na obszarach rolniczych i pasterskich są koniczyna biała, koniczyna czerwona, koniczyna mieszańcowa, korzenie traw i lucerna. Źródłem nektaru na terenie leśnym są głównie lipa, wierzba, storczyk wierzbowy i drzewa owocowe.
Miód kanadyjski jest miodem z jednego źródła kwiatowego. Tak zwane źródło pojedynczego kwiatu oznacza, że pszczoły zjadają jeden rodzaj kwiatu i zbierają nektar z tego samego kwiatu. Taki miód nie jest łatwy do zepsucia, nie wymaga przechowywania w lodówce, wolno się zbiera, jest uciążliwy w procesie i ma najwyższą wartość odżywczą.
Połowa miodu produkowanego w Kanadzie jest eksportowana, a około 80% trafia do Stanów Zjednoczonych, a następnie do Japonii i Niemiec. Niewielka ilość jest eksportowana do Chin, ale w ostatnich latach obserwuje się tendencję wzrostową.
5. Włoskie źródło miodu, słynna odmiana: miód kasztanowy
Pszczoły włoskie są nie tylko największym gatunkiem kolonii pszczelich w Chinach, ale także dominują w światowym przemyśle pszczelarskim. Pochodzi z Półwyspu Apenińskiego we Włoszech. Pochodzenie klimatu śródziemnomorskiego i warunki nektaru charakteryzują: krótkie, ciepłe i wilgotne zimy; gorące i suche lata oraz długie okresy kwitnienia. W warunkach naturalnych podobnych do powyższych włoska pszczoła może wykazywać dobre cechy ekonomiczne.
Pszczoły włoskie nadają się do zbierania stosunkowo dużych roślin będących źródłem nektaru, a plony są stosunkowo wysokie. Większość z nich to pojedynczy nektar, a większość nektaru smakuje lepiej, zwłaszcza dla niemowląt i osób niedołężnych.
Region Lunigiana we Włoszech, który obejmuje regiony Toskanii i Ligurii, jest pierwszym miodem, który uzyskał certyfikat ChNP (chronionej nazwy pochodzenia) Unii Europejskiej. Miód Sophora japonica i miód kasztanowy są tu najstarszymi i najbardziej miodowymi miodami. Status nektaru kasztanowego we Włoszech jest tym, czym szampan jest we Francji. Miód Sophora japonica jest bardzo słodki, z nutą delikatnej kwasowości, ale nie gorzki, z subtelnym aromatem wanilii; Miód kasztanowy ma czerwonawy odcień i głęboki, głęboki aromat.
6. Słynna niemiecka odmiana: miód szwarcwaldzki
Czarny Las w Niemczech jest znanym uzdrowiskiem i głównym źródłem miodu w Niemczech. Czarny Las (niem. Schwarzwald) to największe leśne pasmo górskie w Niemczech, położone w Badenii-Wirtembergii, w południowo-zachodnich Niemczech. Na zachód i południe od Schwarzwaldu znajduje się dolina Renu, a najwyższym szczytem jest Feldberg na 1493 m n.p.m.
Większość Schwarzwaldu porośnięta jest sosnami i jodłami, z których część jest lasem gospodarczym. Powodem, dla którego ludzie nazywają go „Schwarzwaldem”, jest to, że lasy na obszarze leśnym na górze są gęsto pokryte, a z daleka wygląda ciemno.
Istnieje rodzaj miodu zwany miodem leśnym lub miodem drzewnym. Drzewa również produkują cukier, aby przetrwać, a owady kopią dziury w drzewie i wchłaniają cukier z drzewa jako własne pożywienie. Miód drzewny pozyskiwany jest z cukrów drzew. W szczególności w południowo-zachodnich Niemczech znajduje się duży czarny las. Miód leśny jest tutaj bardzo popularny, a cena jest bardzo wysoka. Pod względem gatunku jest to miód najwyższej jakości. W północnych Niemczech występuje rodzaj miodu zwany miodem Wilderness, który jesienią zbiera się z niższego drzewa i czerwonokwiatowego wrzosu. Ten miód jest również bardzo popularny.
7. Miód amerykański Znane odmiany: miód jagodowy, miód z derenia
Stany Zjednoczone znajdują się w środkowej części Ameryki Północnej, z których większość znajduje się w umiarkowanych i subtropikalnych górach i równinach, o zróżnicowanych typach klimatu i bogatych materiałach. Istnieje około 2000 rodzajów roślin nektarowych. Ale głównymi roślinami nektarowymi są tylko lucerna, koniczyna biała, koniczyna mieszańcowa, koniczyna biała waniliowa, koniczyna waniliowa żółta, astry, nawłoć, trawa duchowa, szałwia, storczyk wierzbowy, sosna, olejek morski, kwas 100 gatunków drewna, drzewo fioletowe, cytrusy, bawełna i soja.
Stany Zjednoczone to jeden z krajów o najbardziej rozwiniętym przemyśle pszczelarskim, najbardziej zaawansowanej technologii pszczelarskiej i najpowszechniejszym na świecie wykorzystaniu pszczół do zapylania. Jednak pod wpływem niekorzystnych warunków klimatycznych produkcja miodu w krajach Ameryki Północnej z roku na rok spada. W 2011 r. produkcja miodu w Stanach Zjednoczonych wyniosła około 67 tys. ton. Stosowanie pestycydów spowodowało gwałtowny spadek liczby pszczół w Stanach Zjednoczonych, a liczba rodzin pszczelich wyniosła około 249. Tysiące.
Miód jagodowy z Maine lub Michigan lub miód z derenia z północnej Florydy i Georgii, wszystkie odzwierciedlają lokalne terroir pod względem koloru, aromatu i smaku.
Miód z białych kwiatów derenia Ogizi wzdłuż rzeki Ogizi na Florydzie w USA ma unikalną cechę, czysty miód derenia nie krystalizuje w odróżnieniu od innych miodów.
8. Turcja, słynna odmiana: miód sosnowy
Turcja obejmuje dwa kontynenty, Azję i Europę. Większość całego terytorium to płaskowyż anatolijski i ma subtropikalny klimat śródziemnomorski. W Turcji istnieje ponad 10 000 rodzajów roślin miodowych, główne odmiany to rzepak, szarańcza, lipa, bawełna, wrzos i tak dalej. Anatolijski płaskowyż na wysokości 2200-2800 m n.p.m. obfituje w miód Anzel, który ma niepowtarzalny zapach i kolor oraz ma szczególny wpływ na choroby płuc, przewodu pokarmowego i choroby skóry.
Turcja produkuje 90% światowego miodu sosnowego i ma wielu zwolenników. Gdy szkodniki wysysają sok z sosen, pozostawiają po sobie słodką wydzielinę, którą pszczoły zbierają i zamieniają w miód sosnowy. Ten miód sosnowy jest drogi, ma najciemniejszy kolor w porównaniu z innymi miodami i nadal zawiera kalafonię.
9. Rosja Słynna odmiana: miód lipowy
Rosja była kiedyś jednym z największych na świecie krajów pszczelarskich i jedynym krajem na świecie, w którym zachował się starożytny specjalny przemysł pozyskiwania dzikiego miodu. Rosja znajduje się we wschodniej części Europy i północnej części kontynentu azjatyckiego. Jest zdominowany przez umiarkowany klimat kontynentalny i posiada największe na świecie rezerwaty leśne i różne rośliny nektarowe. Lipa i szarańcza są najbardziej produktywnymi roślinami nektaru w Rosji
Miód lipowy jest najlepszy w Rosji. Rosyjski Daleki Wschód i Syberia mają jedne z najlepszych lasów lipowych na świecie. To jest wyjątkowe na świecie. Ten sam miód lipowy jest w Rosji ponad dwa razy droższy niż w Chinach.
10. Hiszpańskie i francuskie źródła miodu, reprezentatywne: miód wrzosowy, miód lawendowy
Hiszpania jest krajem bogatym w zasoby, z roczną produkcją około 33 000 ton miodu, ale może zaspokoić tylko krajowy popyt na miód. Głównymi obszarami produkcji są AOC i Castilla la Mancha, ale są to również główne obszary produkcji wina.
Francuskie Burgundia i Bordeaux są znane na całym świecie ze swoich win i są powiązane z dwoma regionami produkcji wina najwyższej jakości we Francji. Ale te dwa regiony produkujące wino są również dwoma największymi regionami produkcji miodu we Francji. Ponadto na obszarze produkcji miodu we Francji znajduje się również obszar produkcji Rodanu, który jest skromnym i bogatym miejscem z bogatą roślinnością miodową.
Wśród nich wrzosy można zobaczyć w całej Europie. Chociaż nazywa się go wrzosem, istnieje ponad 600 gatunków, a kolory są białe, żółte, czerwone, fioletowe itp., a jego żywotność jest wytrwała. Miód ten ma nie tylko niepowtarzalny smak, ale także ciemniejszy kolor niż miód gryczany. Jest zaklęcie. Smak jest połączeniem słodkiego i cierpkiego, a posmak jest długotrwały. Więc niektórzy ludzie lubią ten miód, a niektórzy go nie lubią. Jej kwiaty są bogate w arbutynę, która działa hamująco na pigmentację, dlatego jest bardzo atrakcyjna dla kobiet kochających piękno.
